Lilianna Skowerenda
tel. kom. 601 291 184
95-070 Aleksandrów Ł.
ul. Wojska Polskiego 50
tel. 42 276 88 10
ul. Senatorska 2 (UNI-RYNEK)
tel. 42 712 02 32

91-134 Łódź
ul. Rojna 37 (wjazd od Strzałkowskiego)
tel. 42 650 00 42
Oddział FLOR-ART
Gmach Filharmonii Łódzkiej
ul. Narutowicza 20/22
tel. 42 631 01 80
Zapraszamy
pon – sob 7:00 - 20:00
niedz i święta 9:00 - 18:00

VARIA

By żyli długo i szczęśliwie...

"Bezrefleksyjne przekonanie, pogląd przyjmowany stanowczo, lecz bez należytego uzasadnienia, sprzeczny z faktami i trudny do usunięcia za pomocą racjonalnej argumentacji" - tak Nowa Encyklopedia Powszechna PWN definiuje przesąd.

Czy w czasach oszałamiającego postępu nauki i techniki wierzymy jeszcze w przesądy? Niby nie, ale może lepiej Licha nie kusić? Kto chce - niech wierzy, kto nie chce - niech nie wierzy, ale miło jest, przymrużywszy oko, radośnie bawić się staraniami o przychylność Losu na wspólnej drodze życia. Zatem... podobno...

  • Najszczęśliwiej ślub zaplanować na dzień lub dwa po pełni księżyca, w miesiącu, który w nazwie ma literę "r", w parzysty dzień miesiąca. Tradycyjnie uważa się też za pomyślne okresy świąt Bożego Narodzenia , karnawału i świąt Wielkanocnych. Ślubów unika się w maju, w listopadzie, 1 kwietnia oraz w czasie Adwentu i Wielkiego Postu. Ceremonia powinna odbyć się o "okrągłej" godzinie, np. 12:00, 18:00.
  • Dobrą wróżbą jest ślub w kościele, w którym ochrzczono Pannę Młoda lub Pana Młodego.
  • Pogody, niestety, nie da się zaplanować. Piękny, słoneczny dzień ślubu zwiastuje szczęście. Niewielki przelotny deszcz w tym dniu nie zmąci szczęscia, bowiem uważany jest za Boże błogosławieństwo. Niedobrze natomiast gdy słońce przybiera tego dnia barwę czerwonawą, jest zamglone lub gdy słychać burzę.
  • Gołębie lub sroki wypatrzone przed ceremonią przynoszą szczęście, wrony lub kruki to zły znak.
  • Panna Młoda nie powinna sama szyć swej sukni ślubnej ani pomagać w jej wykonaniu, a gdy suknia jest już gotowa - nie powinna zakładać jej przed dniem ślubu dla samej przyjemności noszenia. Pan Młody do chwili ceremonii ślubnej nie powinien widzieć ślubnej sukni, ani tym bardziej pomagać w jej wyborze.
  • Szczęście przynosi, jeśli Panna Młoda kupi Panu Młodemu ślubną koszulę, a Pan Młody swej Wybrance - ślubne buty.
  • Pantofelki te Panna Młoda powinna na dzień przed ślubem postawić na parapecie okna, aby "mogło wejść w nie szczęście".
  • Pod żadnym pozorem w dniu ślubu Panna Młoda nie powinna mieć na sobie niczego różowego. - Ubierając się do ślubu należy uważać, aby nic się nie rozpruło lub rozdarło. Jeśli jednak tak się zdarzy - nie wolno zszywać ubrania, bo wróży to łzy i nieszczęście. Trzeba wówczas spiąć uszkodzony strój agrafką.
  • Panna Młoda nie powinna oglądać się przed ślubem w lustrze w kompletnym stroju - wystarczy zdjąć na te chwilę cokolwiek, choćby pantofelek.
  • Panna Młoda tego dnia powinna mieć na sobie:
    - coś białego - symbol czystości i szlachetności uczuć, (kolor biały jest tego dnia niejako "zarezerwowany" wyłącznie dla Panny Młodej i żadna inna kobieta nie powinna podczas ślubnej ceremonii i wesela mieć białego ubioru, nawet jeśli suknia Panny Młodej nie jest biała, a np. ercu),
    - coś niebieskiego - wróżba wierności małżonka,
    - coś nowego - symbol dostatku,
    - coś starego - znak, że można liczyć w trudnych chwilach na krewnych i przyjaciół,
    - coś pożyczonego (koniecznie od osoby, która jest szczęśliwa w małżeństwie) - dla zapewnienia przychylności rodziny Męża, a ponadto w szwie sukni lub bielizny powinny się znaleźć kryształek cukru i okruszek chleba, a w buciku - pieniążek. Dostatek zagwarantowany!
  • Pieniądze powinien mieć też w kieszeniach Pan Młody.
  • Welon powinna zakładać Pannie Młodej druhna. Nie powinny go tego dnia dotykać zamężne kobiety. Druhna też powinna czuwać przez całą ceremonię, aby welon układał się właściwie i poprawić jego ułożenie, jeśli zajdzie taka potrzeba (np. wskutek podmuchu wiatru). Pannie Młodej, w drodze do ołtarza i podczas ceremonii pod żadnym pozorem nie wolno ogladać się za siebie, (nawet by sprawdzić czy welon układa się dobrze) - byłby to znak, że wychodzi za mąż niechętnie.
  • W wiązance ślubnej powinny znaleźć się kwiaty, które Panna Młoda lubi najbardziej, ale jeśli są to róże, muszą być starannie pozbawione kolców.
  • Z drogi do kościoła Młodej Parze zawracać nie wolno, ani robić dłuższych postojów. Jeśli czegoś zapomnieli - należy skorzystać z pomocy krewnych lub przyjaciół.
  • Szczęście w małżeństwie ma zapewniać przekroczenie progu kościoła prawą nogą i kroczenie po ślubnym kobiercu z radosnymi, uśmiechniętymi twarzami. Łzy wzruszenia i szczęścia, które czasami trudno powstrzymać Pannie Młodej nie są złą wróżbą, ale uwaga na makijaż!
  • Starodawny zwyczaj pozwala Panu Młodemu prowadzić do ołtarza Wybrankę po swej lewej stronie, aby mógł prawą ręką odganiać złe moce.
  • Świece płonące przed ołtarzem jasnym płomieniem w górę zwiastują szczęście, gdy kopcą i migotają - wróżą problemy, jeśli zgasną - rychłe rozstanie.
  • Obrączek ślubnych nie wolno zgubić ani zapomnieć. Jeśli upadną podczas ceremonii - może je podnieść wyłącznie ksiądz, ministrant, urzędnik lub świadek. Panna Młoda powinna po raz pierwszy zobaczyć obrączkę, gdy poczuje ją na swoim serdecznym palcu. Nie powinna jednak pozwolić, aby Mąż wsunął jej obrączkę do końca palca, gdyż zwiastowałoby to dominację małżonka i całkowite mu podporządkowanie. Włożenie obrączki na palec środkowy zapowiada zdradę, a jej zgubienie - stratę małżonka na zawsze.
  • Jeśli przed ołtarzem Panna Młoda nakryje brzegiem sukni but Pana Młodego będzie miała Małżonka "pod pantoflem".
  • Kto będzie przewodził w małżeństwie zapowiada też czyja dłoń pod stułą będzie na dłoni partnera, a także kto pierwszy wstanie z klęcznika oraz kto kogo okręci wokół siebie w drodze od ołtarza. - Zapewnieniem wierności jest kończący ceremonię pocałunek, jaki składa Młody Małżonek na ustach swej Wybranki.
  • Pierwszą osobą składającą życzenia Nowożeńcom powinien być mężczyzna np. świadek.
  • Wychodzących z kościoła Nowożeńców goście obsypują ziarnem ryżu albo jęczmienia (symbolizującymi płodność), co ma zapewnić rychłe i udane potomstwo lub drobnymi monetami, co zapewnia dobrobyt. Kto szybciej i więcej uzbiera pieniążków, ten będzie "trzymał kasę" w małżeństwie.
  • By poślubiona Małżonka nie sprowadziła nieszczęścia (nie tylko na siebie, ale i swoją nową rodzinę), nie może potknąć się o próg domu (także weselnego)
  • Mąż przenosi więc Żonę przez próg na rękach. Zwyczaj ten praktykowano już w starożytnym Rzymie.
  • Nowożeńców wita się chlebem i solą oraz dwoma napełnionymi kieliszkami. Obydwoje chleb powinni ucałować, Małżonka winna oderwać niewielki kęs chleba, zanurzyć go w soli i wraz z Mężem skosztować oraz wychylić powitalny toast. Choć kieliszki wyglądają jednakowo, w jednym z nich powinna być wódka, w drugim woda. Komu przypadnie trunek, ten będzie w małżeństwie przewodził. Opróżnione kieliszki Nowożeńcy powinni rzucić za siebie, aby szkło z trzaskiem rozbiło się, co zapewni długie lata w szczęściu i dostatku.
  • Pierwszy taniec należy do Nowożeńców. Nie powinni w nim mylić kroków, aby nie rozmijać się we wspólnym życiu.


A potem żyli długo i szczęśliwie... świętując kolejne rocznice ślubu:
1- papierowa, 2 - bawełniana, 3 - skórzana, 4 - owocowa lub kwiatowa, 5 - drewniana, 6 - cukrowa, 7 - miedziana, 8 - blaszana, 9 - gliniana, 10 - cynowa, 11 - stalowa, 12 - jedwabna, 13 - koronkowa, 14 - z kości słoniowej, 15 - szklana, 20 - porcelanowa, 25 - srebrna, 30 - perłowa, 35 - płócienna, 40 - rubinowa, 45 - platynowa, 50 - złota, 60 - diamentowa, 65 - żelazna, 70 - kamienna, 75 - brylantowa.